INDAYOG MO SISA

Clara Raymundo

2005

Pagbabalik

Kwento…

 

you have the uncanny ability to make me smile

with the simplest thing coming from you, i am happy

if only you'd do that more often

there is a pain inside of me that i cannot escape

it stings and throbs unlike anything that i have felt before

it is the pain of losing you

    "If you aren't good at loving yourself, you will have a difficult time loving anyone, since you'll resent the time and energy you give another person that you aren't even giving to yourself." -Barbara De Angelis

c",) im happy... Im really very happy!  A lot of people, especially friends ask "musta?" and most of the time, most people would say.. "OK lang" or "Fine". Same as me, I often answer my friends... "OK naman." And that's it. But this time... whenever I receive SMS asking: "how are you?" I would say "Eto, very happy!!'  and its quite shocking for them! Most would immediately ask me "New boyfriend?!" Well, sorry to disappoint you guys but NO! Ironically, that's the reason why I am very happy!! Im happy being single! And im proud to be such!

               Libra People, or those who are born between September23-October23, are romantic-hopeless type of people. They are in Love with "Love" itself. Most of them cant survive not having that special someone to be with... talk with or even fight with... its just not normal for them to be alone... Astronomically speaking, they say its because Venus or the Goddess of Love and Beauty rule us Librans. Psychologically, most us have low EQ even if we do have high IQ...  Scientifically... loved ones are part of our basic needs... I used to be like this... Used to be...

               Im on the stage of my life enjoying bein single... I even regret wasting too much time... I realize, I wasted half of my life following orders, trying to make myself fit as a "PERFECT GIRL" and torturing myself with self-inflicted pain. Everytime my relationship ends I would blame myself and think of my blemishes and stains that made my lover go...  I would go on wondering what could haves... and think that maybe... Im just not worthy of being loved.

Then another man would come wearing a knight in shining armour costume ready to sweep me off my feet...  and again, Id fall... I would think... "Maybe this is Mr. Right"... "maybe this time he's man enough to truly love me"... Ehhhhnnkkk!!! Wrong again sistah!! And again, and again, and again!! Until one day, I found myself tired and brutely knocked down. I don't wanna love no more! Suddenly... those praises like "I think you are the answer to my prayers" or "you are the only one who made me feel this way"... makes me laugh! I cant believe those phrases used to get me! They seemed to be the sound of birds singing or bells ringing before... I even hear chimes whenever I hear the words "I" "LOVE" and "YOU" from the person I like. But now, it just irritates me how men doesn't really have originality! Do they all attend the same School? Is there a seminar for guys called "How to manipulate a girl 1, 2 and 3"? Is there a "KG101" subject at PMA?!  Tsk! Tsk!

               I've been hurt several times by several people... some of them mean it. Some of them don't. But who cares if they mean it or not. What is important is that you know how to forgive. For that's the only way you could be free. Free of hatred so there's more space for love. Free of sadness so you'll have plenty of time to be happy... That way, you'll be able to see life on a different angle... fun and colourful!

               One day I woke up missing a lot of people. I realize that its been a long time not being able to communicate with friends! I lost most of my friends number when my mobile got stolen in rush to meet the PMA curfew! I forgot to reply on my friends thoughtful messages because I was busy maximizing the free time of my boyfriend. I wasn't able to meet up and have coffee with my friends because I need to attend special events at Fort del Pilar. Wrong priority I guess... or wrong time management. But I thank God he gave me understanding friends... whose willing to continously send me emails when they cant reach me thru mobile... those who never gets mad even if I wasn't able to send them replies... those that wait even for eternity until the Parade of the PMA Alumni finishes just to share stories with me! I am really very lucky!!

               Then I begin to love myself more and more! Cause I realize... If my friends waste their lifetime waiting for me, who says im really not worth loving?! c",)

LULUHA AKO SA PAGTALIKOD MO

N.Claire P.Raymundo

February , 2009

         WALA AKONG BOYFRIEND!! Gusto kong tumayo sa tuktok ng Mines View at isigaw sa mundo...WALA AKONG BOYFRIEND!!! Sa halip, nauwi ako sa pagyoyosi sa harap ng ELJ building habang mapagpanggap kong sinasabing... ayos lang naman ang mag-isa di ba?! Kahit na nga yata ang sarili ko ay gusto akong batukan at sabihing...HINDI!!

        Valentines Day na naman...habang palapit sa araw na ito, ang daming nagkakasakit ng "love sickness" at "valentines day fever". Kabi-kabila ang naglalakad na magkahawak ang kamay. Hindi ko lang alam kung opinyonista lang ako o inggitera dahil tinitingnan ko ang lalaki at babae. At sa dami ng mga inobserbahan ko, napansin ko at parang gusto ko nang paniwalaan ang teoryang "opposite attracts". Pag kasi maganda ang babae, aba'y lubos atang pinagpala ang di kagandahang lalaki. At kung mala-Piolo Pascual naman si lalaki, "love is blind" ang drama niya kasama si Inday. Bakit nga ba ang mga Kano mahilig sa "exotic"? At bakit nga ba karamihan sa ating mga Pilipino ay gustong makapangasawa ng taga-ibang bansa. Kahirapan nga lang ba ang dahilan?

          Galit ako kay Romeo. Kasi naman no nasayang ang lahat ng effort ni Juliet nung magpakamatay si Romeo. Kung si Juliet talaga ang mahalaga, bakit sa halip na si Juliet ang insip niya e ang sarili niya... "Paano kung wala ka na?" "Ikaw ang mundo ko", "Sinong makakasama ko sa habang buhay". Gawain ito ng mga lalaking duwag. Naisip na ba niya na ang mas makakapagpaligaya kay Juliet ay ang maging masaya siya kahit wala na siya o maging sa piling ng iba. Hindi yung sumunod siya at kinitil niya ang sarili niyang buhay. Hindi. Ang naisip niya..."nawalan siya". Masasabi ba nating makasarili ang pagmamahal? sabi ng iba, "if you love them, set them free" dahil nga ba sa gusto natin silang maging masaya o dahil lang sa natatapakan na ang "pride" natin at sa iba na sila nagiging masaya. Ang iba naman ibibigay ang lahat para sa mahal nila, para raw mapasaya ito. Pag-ibig nga ba ang dahilan o para lang masabi natin sa ating sarili na dakila tayong tao at lahat ay magagawa natin alang-alang sa pag-ibig.

          Pag mahal mo raw ang isang tao ng walang dahilan, TUNAY na PAG-IBIG yun! Para sa akin, lahat ng bagay ay may dahilan. Minsan alam natin ito ayaw lang nating aminin, pero minsan, hindi talaga natin alam. Anong dahilan? Marami...may ilan alam nila ang dahilan, pera, pisikal na katangian, ugali o kaya'y talino. Ang iba naman hindi siguro nila pansin o ayaw lang nilang aminin pero ang dahilan ay awa o utang na loob. Ang iba namang tao, duwag at takot mag-isa kaya kapag nakita nila sa isang tao ang katangiang mapagtanggol, mapagmalasakit at maaasahan, may kung anong nagsasabi sa kanila na "siya na". Dito nabuo ang konsepto ng Knight in Shining Armor para sa mga babae. Sa kabilang banda, ang mga lalaki naman dahil sa likas na superyor at matapang, hinahanap nila ang mga babaeng hirap, nagdurusa, mahina at nangangailangan ng kanilang pangangalaga na siya naman nilang Dumsel in Distress. Bubuo sa kanilang pagkalalaki. E ang problema...hindi tayo laging in Distress! Kaya kailangan nilang humanap ulit ng ibang maipagsasanggalang. Ang resulta..."Polygamy". Karamihan sa lalaki ang gusto sa babae yung magaling magluto at marunong sa bahay, Ganun pala ang hanap niyo e...libreng katulong. May mga kakilala ako, napapamahal sila sa mga barkada nila. Kasi naman may mga pareho silang hilig, nagagawa nila ito ng magkasama kaya't masaya sila. Pero ang masaklap na dahilan ng pag-ibig e kung nakita sa iyo ng isang tao ang perpektong imahe at laruan. Ilalabas ka, ipagmamayabang sa mga kalaro niya, gagamitin...para sa iba't-ibang okasyon at sa iba't-ibang pamamaraan. At kapag napagod ka, nawalan ng bisa, o kaya'y nadeporma at hindi na maganda, itatapon ka na lang sa basura. Marami pang ibang dahilan. Kung ano pa...siguro may alam ka na hindi ko pa alam. Yun din siguro ang dahilan kung bakit walang makapagbigay ng eksaktong depenisyon ng Pag-ibig. Hindi dahil sa hindi natin alam, kundi dahil sa hindi natin maipaliwanag. Iba ito para sa akin, iba para sa iyo, iba para sa kanya. At kaya lang ito tinatawag na makapangyarihan ay dahil sa resulta ng iba't-ibang puwersa...Pag-iisip, Pananampalataya, Takot, Tiwala, Pag-asa, Sakit, Kalayaan, Pagka-unawa, Awa, PAghanga, Kapanatagan, Dedikasyon at marami pang iba. Bakit? Paano? Isipin mo naman no! Pigang-piga na ang utak ko.

Dito sa bubong ng aming bahay, dito ko nadarama ang katahimikan.. himbing ng damdaming paulit-ulit na nililigalig ng tadhana.. isang masalimuot na pakikibaka sa mundo ng katotohanan.

      Dito sa bubong, tanaw ko ang isang puno ng niyog na naliligaw sa kaguluhan ng siyudad. Bukod-tangi sa paligid na nagpapaalala sa akin ng payak na nakaraan, lumipas na araw ng kabataan.. isang simpleng pangarap na pinilit kong kalimutan.. kinailangan kong kalimutan.

     Dito, ako lang, walang iba.. walang kapalitan ng kuwento, wala ring pagtatalo. Walang himig ng tawanan ngunit wala ring luhang pumapatak sa pisngi kong nadadampian ng hamog ng gabi. Walang mananakit sa akin dito.. walang makagambala sa ngiting taglay ng labi ko.

     Ngayon, dito.. sa malawak na espasyo.. wala akong kahati kundi ang lawak ng kalangitan. Limot ko ang hapding gumuhit na minsan sa puso ko.. Hindi matumbasan ang kaligayahang nararamdaman ko.. Malayong-malayo sa ingay ng ingles na sa araw-araw ay pilit na sinasalita ng namimilipit kong dila.. Malayo sa mga taong pilit kong pinakikibagayan. Hindi ko alam kung kilala nila ako.. Siguro hindi ko rin sila kilala.. pero sila ang nagturo sa akin na magpanggap. At ang masaklap na katotohanang ubod hirap kong nilunok..ang kapangyarihan ng pera at tagumpay.. Sa edad na halos bente-uno, marami na akong natamo, maraming bagay na pinagdaanan na hinahangaan ng ibang tao -hindi ito ang gusto ko.. pero kailangan.. hinihingi ng pagkakataon na maging matapang ako.. inaasahan ng pamilya ko at mga mahal sa buhay na umunlad ako.. magkamal ng materyal na bagay.

Ang pagtamlay ng apoy sa Dap-ayan

ni Kislap Alitaptap

30 Setyembre 2008