WALA AKONG BOYFRIEND!! Gusto kong tumayo sa tuktok ng Mines View at isigaw sa mundo...WALA AKONG BOYFRIEND!!! Sa halip, nauwi ako sa pagyoyosi sa harap ng ELJ building habang mapagpanggap kong sinasabing... ayos lang naman ang mag-isa di ba?! Kahit na nga yata ang sarili ko ay gusto akong batukan at sabihing...HINDI!!
Valentines Day na naman...habang palapit sa araw na ito, ang daming nagkakasakit ng "love sickness" at "valentines day fever". Kabi-kabila ang naglalakad na magkahawak ang kamay. Hindi ko lang alam kung opinyonista lang ako o inggitera dahil tinitingnan ko ang lalaki at babae. At sa dami ng mga inobserbahan ko, napansin ko at parang gusto ko nang paniwalaan ang teoryang "opposite attracts". Pag kasi maganda ang babae, aba'y lubos atang pinagpala ang di kagandahang lalaki. At kung mala-Piolo Pascual naman si lalaki, "love is blind" ang drama niya kasama si Inday. Bakit nga ba ang mga Kano mahilig sa "exotic"? At bakit nga ba karamihan sa ating mga Pilipino ay gustong makapangasawa ng taga-ibang bansa. Kahirapan nga lang ba ang dahilan?
Galit ako kay Romeo. Kasi naman no nasayang ang lahat ng effort ni Juliet nung magpakamatay si Romeo. Kung si Juliet talaga ang mahalaga, bakit sa halip na si Juliet ang insip niya e ang sarili niya... "Paano kung wala ka na?" "Ikaw ang mundo ko", "Sinong makakasama ko sa habang buhay". Gawain ito ng mga lalaking duwag. Naisip na ba niya na ang mas makakapagpaligaya kay Juliet ay ang maging masaya siya kahit wala na siya o maging sa piling ng iba. Hindi yung sumunod siya at kinitil niya ang sarili niyang buhay. Hindi. Ang naisip niya..."nawalan siya". Masasabi ba nating makasarili ang pagmamahal? sabi ng iba, "if you love them, set them free" dahil nga ba sa gusto natin silang maging masaya o dahil lang sa natatapakan na ang "pride" natin at sa iba na sila nagiging masaya. Ang iba naman ibibigay ang lahat para sa mahal nila, para raw mapasaya ito. Pag-ibig nga ba ang dahilan o para lang masabi natin sa ating sarili na dakila tayong tao at lahat ay magagawa natin alang-alang sa pag-ibig.
Pag mahal mo raw ang isang tao ng walang dahilan, TUNAY na PAG-IBIG yun! Para sa akin, lahat ng bagay ay may dahilan. Minsan alam natin ito ayaw lang nating aminin, pero minsan, hindi talaga natin alam. Anong dahilan? Marami...may ilan alam nila ang dahilan, pera, pisikal na katangian, ugali o kaya'y talino. Ang iba naman hindi siguro nila pansin o ayaw lang nilang aminin pero ang dahilan ay awa o utang na loob. Ang iba namang tao, duwag at takot mag-isa kaya kapag nakita nila sa isang tao ang katangiang mapagtanggol, mapagmalasakit at maaasahan, may kung anong nagsasabi sa kanila na "siya na". Dito nabuo ang konsepto ng Knight in Shining Armor para sa mga babae. Sa kabilang banda, ang mga lalaki naman dahil sa likas na superyor at matapang, hinahanap nila ang mga babaeng hirap, nagdurusa, mahina at nangangailangan ng kanilang pangangalaga na siya naman nilang Dumsel in Distress. Bubuo sa kanilang pagkalalaki. E ang problema...hindi tayo laging in Distress! Kaya kailangan nilang humanap ulit ng ibang maipagsasanggalang. Ang resulta..."Polygamy". Karamihan sa lalaki ang gusto sa babae yung magaling magluto at marunong sa bahay, Ganun pala ang hanap niyo e...libreng katulong. May mga kakilala ako, napapamahal sila sa mga barkada nila. Kasi naman may mga pareho silang hilig, nagagawa nila ito ng magkasama kaya't masaya sila. Pero ang masaklap na dahilan ng pag-ibig e kung nakita sa iyo ng isang tao ang perpektong imahe at laruan. Ilalabas ka, ipagmamayabang sa mga kalaro niya, gagamitin...para sa iba't-ibang okasyon at sa iba't-ibang pamamaraan. At kapag napagod ka, nawalan ng bisa, o kaya'y nadeporma at hindi na maganda, itatapon ka na lang sa basura. Marami pang ibang dahilan. Kung ano pa...siguro may alam ka na hindi ko pa alam. Yun din siguro ang dahilan kung bakit walang makapagbigay ng eksaktong depenisyon ng Pag-ibig. Hindi dahil sa hindi natin alam, kundi dahil sa hindi natin maipaliwanag. Iba ito para sa akin, iba para sa iyo, iba para sa kanya. At kaya lang ito tinatawag na makapangyarihan ay dahil sa resulta ng iba't-ibang puwersa...Pag-iisip, Pananampalataya, Takot, Tiwala, Pag-asa, Sakit, Kalayaan, Pagka-unawa, Awa, PAghanga, Kapanatagan, Dedikasyon at marami pang iba. Bakit? Paano? Isipin mo naman no! Pigang-piga na ang utak ko.
As I went here in Baguio City, I brought a lot of important stuff that are necessary for my daily life as a student. My old and new shirts, jeans, sandals, step-ins, my accessories, nebulizer, a few books and references and the thing that I treasure most: the picture of me and my mom sitting on a rattan swing. She was wearing a very colorful blouse and a polk-a-dot blue pants. And without looking at the camera she hugs me very tightly
. I was there beside her, wearing a red, checkered pair of blouse and shorts. I seemed to be very happy. I was smiling and I can see my teeth. And my eyes...nevertheless, narrow as it can be.